Het nieuwe CDA-verkiezingsprogramma doet een beroep op de gewetensvolle burger, maar laat men er niet overheen lezen: het gaat óók om het verminderen van de regeldruk. Het kost tijd om je aan regels te houden, dat is iets dat we allemaal kunnen begrijpen. Je moet nagaan wat de wetten zijn en vervolgens moet je je aan hen aanpassen, of je nu in een fabriek werkt of in de zorg, of je nu eten verkoopt of internetabonnementen.
Je moet aan bepaalde voorwaarden voldoen om te zorgen dat de wáárdigheid van wat je doet in stand blijft. Je moet voorkomen dat je klanten zich al te veel zorgen hebben te maken of wat je doet wel goed voor hen is, waardoor zíj hun tijd verliezen. Toch is het niet makkelijk om dat allemaal af te wegen: hoe stevig moet de grip van de overheid zijn om dingen soepel te houden?
In Nederland is het echter de vraag of de beslissing niet te vaak dezelfde kant op valt. Of niet alleen de grotere bedrijven het zich nu nog kunnen veroorloven om alle regels bij te houden. Of wetgeving voor de meeste mensen die iets willen ondernemen niet onmogelijk wordt. Wanneer iets simpels als een wandeltocht, hét voorbeeld van gemeenschapszin en binding met de natuur, moet worden afgelast vanwege stikstofregels, wat kan er dan nog wél?
Durf dat thema dan naar je toe te trekken.
Ik ben geen ondernemer, maar ook ik maak me zorgen over de juridische overwoekering waar we in Nederland in dreigen te belanden. Ik was dan ook blij het nieuwe CDA-verkiezingsprogramma te lezen, waarin de intentie staat om regelgeving te reduceren en te versimpelen. Rob Jetten had het er eerder dit jaar over om ‘de bezem’ door de overheid te halen en JA21 lijkt de verkiezingen in te gaan met soortgelijke plannen. Of de overheid niet te rommelig is geworden is een thema dat speelt, op zowel links als rechts. De vraag of de nauwkeurigheid van de wet in veel gevallen niet te ver gaat, begint te leven.
Durf dat thema dan naar je toe te trekken, en een beetje tijdig. Durf het uit de schaduw van je standpunten op defensie en woningbouw te halen. Juíst als het om de hoeveelheid dwang en regelgeving vanuit de overheid gaat, heb je als CDA een goed verhaal: bouwen op vertrouwen. Je hoeft mensen niet altijd te dwingen om dat wat ze doen goed te doen. Je kunt hen er ook om vrágen, om zorgzaamheid.
Dat is waar christendemocratie voor staat, uiteindelijk.